Maigret En De Weduwe Besson by Georges Simenon

Author:Georges Simenon
Language: nld
Format: mobi
Published: 2010-09-12T22:00:00+00:00

HOOFDSTUK 6

De problemen van Rose

Besson had zich niet vergist. Er was behalve Charlie slechts een man in de bar, Theo, die bij gebrek aan een partner, in zijn eentje Poker Dice speelde. Charles stapte, trots op zijn oudere broer, naar hem toe, om hem voor te stellen. Theo keek hen met uitdrukkingloze ogen aan en stapte tegen zijn zin van zijn barkruk af.

'Je kent commissaris Maigret?' Theo had kunnen zeggen: 'Alleen van naam,' of: 'Zoals de hele wereld', of nog iets anders om duidelijk te maken, dat dit voor hem niet zo maar een naam was, maar hij stelde zich tevreden heel officieel het hoofd te nijgen, zonder de ander de hand toe te steken, terwijl hij mompelde: 'Aangenaam.'

Van dichtbij leek hij ouder, want men ontdekte fijne rimpeltjes die aan craquele deden denken. Waarschijnlijk bracht hij elke morgen heel wat tijd zoek bij de kapper, en onderging hij daar een ingewikkelde behandeling, met gelaatsmassage, want hij had een huid als een oude, goedverzorgde vrouw. 'Je weet natuurlijk, dat door mijn ingrijpen en het verzoek van Valentine, die daarvoor speciaal naar Parijs is gegaan, de commissaris erin heeft toegestemd zelf het onderzoek van de zaak op zich te nemen? Charles was teleurgesteld, dat zijn broer hen ontving met de vormelijkheid van een vorst die op doorreis is.

'We storen je toch niet?'

'In het geheel niet.'

'We hebben een uurtje in de zon gezeten aan het strand en daar krijg je dorst van. Charlie!'

Charlie knipoogde amicaal tegen Maigret.

'Wat drink jij daar Theo?'

'Whisky.'

'Ik vind whisky iets afgrijselijks. Wat wilt u drinken, commissaris? Ik neem maar een 'picon-grenadine'.' Waarom nam Maigret dat ook? Hij had het in lang niet gedronken en ook dit deed hem weer op de een of andere manier aan vroegere vakanties denken. 'Heeft u Valentine sinds zondag nog ontmoet?'

'Nee.'

Theo had grote, zeer verzorgde handen, maar bleek, met rode haren en een grote zegelring. Geen van de kledingstukken die hij droeg zou men in een gewone winkel hebben kunnen kopen. Het was duidelijk, dat hij zich een type had gecreeerd en er daarna nooit meer van was afgeweken. Iemand had sterk tot zijn verbeelding gesproken, waarschijnlijk iemand uit de Engelse aristocratie en hij had diens gebaren bestudeerd, zijn wijze van lopen, zijn kleding en de uitdrukking van zijn gezicht. Van tijd tot tijd bracht hij nonchalant de hand aan de mond, alsof hij moest geeuwen maar hij geeuwde niet. 'Blijft u nog lang in Etretat?'

'Dat weet ik nog niet.'

Charles deed nog een poging om zijn oudste broer op een voetstuk te plaatsen en zei verklarend: 'Hij heeft een beetje vreemde gewoonten. Hij weet de ene dag niet waar hij de volgende zal doorbrengen.

Zonder enige zichtbare reden zal hij 'Fouquet' of 'Maxim' verlaten, zijn koffer pakken en het vliegtuig naar Cannes, naar Brussel, naar Chamonix of naar Londen nemen. Is het niet, Theo?'

Daarop deed Maigret een frontaanval. 'U staat mij toe, dat ik u een vraag stel, meneer Besson? Wanneer heeft u uw laatste rendez-vous gehad met Rose?'

De arme Charles keek de twee anderen

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.